แต่งและเขียนเรื่องโดย เซบาสเตียน

9 กรกฏาคม 2550

เรื่องนี้เป็นจินตการของผู้แต่งเท่านั้น หากชื่อบุคคล สถานที่หรือเหตุการณ์ตรงกับใคร ทางผู้จัดทำ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
--------------------------------------------------------------
ตอนที่ 22 เรื่องผู้ก่อการรัก

เด็กหนุ่มเดินทางเข้าสู่โลกที่หนุ่มน้อยทั้งหลายตั้งเป้าไว้ว่า "สักวันเราจะหาความเป็นลูกผู้ชายจากที่นี่"

ณ ที่เด็กหนุ่มกล่าวถึงคือโรงเรียนแมนโมเดล (แบบผู้ชาย)

แบบผู้ชายที่โรงเรียนนี้สอนเป็นแบบไหน คงเป็นโมเดลที่เด็กผู้หญิงทั่วไปชอบฝันถึง ต้องแมนเก่ง กีฬาเยี่ยม เล่นดนตรีเพราะ เหล้าไม่ดื่ม บุหรี่ไม่สูบ ที่สำคัญรักเดียวใจเดียว

มันเป็นเวรกรรมของคุณผู้หญิงที่มาอ่านนิยายผม เพราะเธอยังไม่ตื่นจากฝัน!
.
.
.
แต่กฎใดๆในโลกล้วนมีข้อยกเว้น แม่มณีจันทร์ในเรื่องนี้จึงเจอ "เจ้าชายในฝันของเธอ"
.
.
.
.
.
.
.
.
เธอผู้นี้เริ่มต้นจากการเป็น "ทอม"

เธอเป็นทอมเพราะตั้งแต่เด็กถูกสอนให้เกลียดผู้ชาย ส่วนใหญ่คนรอบข้างโดยเฉพาะพี่เลี้ยง ชอบชมเธอเวลาทำตัวแก่นแก้ว หรือทอมบอย มณีจันทร์เวลาไปโรงเรียนมักโดนครูตีว่าอย่าทำตัวเกินหญิง ยิ่งครูว่ามากเท่าไรมณีจันทร์ยิ่งชอบเพราะหมายถึงมีคนสนใจเธอ

สมัยเรียนมัธยมมณีจันทร์เรียนโรงเรียนหญิงล้วน ความเป็นทอมบอยของเธอไม่เคยสิ้นลาย มณีจันทร์เป็นขวัญใจของสาวๆในโรงเรียน เธอเลือกเล่นกีฬาบาสเกตบอลเพราะสาวในโรงเรียนกรี๊ดมากที่สุด

ถ้าเธอพูด "ฮะ" จะดูเท่ห์มากโดยเฉพาะสาวๆในโรงเรียน

แต่ชีวิตเธอเปลี่ยนไปเพราะ "อนวัช"

สังคมมณีจันทร์ไม่เหมือนก่อนไม่ต้องเข้าสมาคมหญิงเพื่อนหญิงแต่อย่างใด เธอเล่นแชตในอินเตอร์เน็ตในเวปทอมดี้น่ารัก เธอชอบโพสเพื่อประกาศหาเพื่อนใหม่ มณีจันทร์รู้สึกดีที่ได้รู้จักเพื่อนที่เข้าใจตนเอง ที่สำคัญที่เธอเข้ามาที่นี้เพราะหา "คนรู้ใจ"

"โยเยค่ะ อยากหาเพื่อนใหม่"
โยเยประกาศหาเพื่อน มณีจันทร์สนใจเธอเพราะชื่อแปลกไม่เหมือนใคร เธอเฝ้าติดตามดูว่าโยเยโพสข้อความอะไรบ้าง ถึงใครบ้าง ในที่สุดแม่โยเยของเธอมาโพสที่มณีจันทร์ประกาศไว้
"หาเพื่อนเท่านั้น"

"อยากรู้จักค่ะ เราโยเยเองติดต่อที่ XxXxXXx@XxXXx.xom "

มณีจันทร์รู้แล้วว่าคนที่เธอชอบติดกับเธอแล้ว เธอและโยเยคุยกันทางอีเมล บางทีทำเป็นแซวว่าโยเยเป็นแฟนเธอในห้องทอมดี้น่ารัก ความสัมพันธ์ทั้งคู่เป็นไปตามนิยายที่ผู้อ่านชอบกันคือแลกเบอร์โทรศัพท์ คุยกันให้สนิทใจ เล่าเรื่องส่วนตัวของกันและกัน บางครั้งเปิดใจกันว่าทำไมตัวเองต้องมาเป็นแบบนี้

เมื่อความสนิทเปลี่ยนเป็นความไว้ใจ มณีจันทร์ต้องตกใจเพราะโยเยที่เธอชอบในอินเตอร์เน็ตแท้จริงคือ อนวัช นั่นเอง

อนวัชคุยกับมณีจันทร์มานานนับปี เขาขอโทษเธอที่หลอกเธอเพราะอยากให้เธอไว้ใจและยอมรับในตัวอนวัช
อนวัชพูดเสมอว่าอยากมีเพื่อนอย่างมณีจันทร์

เพราะความไว้ใจที่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวให้โยเย(อนวัช)ฟัง เธอ  เสียใจมากแต่ไม่อยากสูญเสียเพื่อนที่รู้จักกันมานาน

มณีจันทร์ให้โอกาสเฉพาะอนวัชแม้ว่าเธอเกลียดผู้ชาย เธอยอมนัดเจอ ตอนแรกขอนำเพื่อนเธอไปเที่ยวด้วย เวลาผ่านไปไว้เหมือนโกหก สุดท้ายอนวัชและมณีจันทร์ไปเที่ยวกันสองต่อสอง

เธอรู้สึกดีที่ผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนผู้ชายทั่วไป ที่รู้จักให้เกียรติเธอ ไม่นินทาผู้หญิงให้มณีจันทร์ได้ยินเลย (คำเตือนคุณกำลังอ่านนิยาย) วันหนึ่งสิ่งที่มณีจันทร์ไม่เคยคาดคิดมาก่อนในชีวิต

"อะไรว่ะ?" 
มณีจันทร์ตกใจมีผู้ชายแปลกหน้าเอาเบียร์มาราดบนหน้าอกเธอ  "มีปัญหาหรือน้องสาว"

เธอเกลียกคำว่าน้องสาวมากเพราะหมายถึงเธอเป็นผู้หญิง มณีจันทร์กำหมัดเพื่อแสดงความเป็นลูกผู้ชายให้เห็น

"โอ๊ย" [+_+] ไม่ทันไรชายหนุ่มที่หาเรื่องโดนอนวัชชกเข้าไป ความอลหม่านเกิดขึ้นในผับจนดีเจปิดเพลง อนวัชจับมือเธอออกจากผับไปเพื่อปกป้องเธอ

"ความรู้สึกนี้คืออะไร" หัวใจมณีจันทร์เต้นแรงขึ้น เธอไม่เคยสัมผัสจากชายหนุ่มที่มาจากการปกป้องมาก่อน มีแต่ผู้ชายที่คอยหาเศษหาเลยกับเธอ

มณีจันทร์สับสนความรู้สึกนี้แต่ช่างมัน "ฉันเป็นผู้ชาย"

หัวใจเธอเริ่มเปลี่ยนแต่จิตใจเธอบอกกับตัวเองเสมอว่าเธอเป็นใคร อนวัชเองเป็นผู้ชายที่ไม่เหมือนใคร กินเหล้าบ้างเวลาไปเที่ยวกับเธอ อาจเป็นเพราะมณีจันทร์ซอยผมสั้นจึงสะดุดตาพวกปากปีจอที่ชอบแซว มีแต่อนวัชที่คอยปกป้องเธอเท่านั้น แม้แต่พ่อของเธอยังไม่ค่อยปกป้องเธอ

บางครั้งอนวัชนอนห้องเดียวกับเธอ แต่ไม่เคยล่วงเกินเธอ เธอภูมิใจมาดแมนที่สามารถสะกดอนวัชไม่มาล่วงเกินเธอ บัดนี้ความรู้สึกไว้ใจยิ่งมากขึ้นจากเพื่อนคนนี้

ในที่สุดเรานอนบนเตียงเดียวกัน บ่อยครั้งความซนของอนวัชชอบเอามือก่ายเธอ  แรกๆก็ว่าบ้างแต่หลังๆชักชิน สุดท้ายเธอห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้ อนวัชเข้ากอดเธอ ความรักที่เคยเกิดจากหญิงและหญิงบัดนี้เปลี่ยนเป็นชายหนุ่มที่เธอให้ใจเสียแล้ว

อาจเป็นเพราะอนวัชเรียนแมนโมเดล  ที่ที่สอนให้เป็นสุภาพบุรุษแบบนี้เอง เธอจึงรู้แล้วว่าลูกผู้ชายที่แท้จริงเป็นอย่างไร

"กับดักที่มณีจันทร์ไว้หลอกสาวๆในอินเทอร์เน็ต ตอนนี้เธอโดนกับดักเองเสียแล้ว"

----------- บทสรุป -------------

ผู้ชายบางคนไว้ใจไม่ได้ขนาดจับได้ยังโกหกหน้าตาย
"พี่ไปอาบอบนวดเพื่อกินเบียร์ เปิดโรงแรมสองต่อสองเพื่อเล่นหมากเก็บ"

คนบางคนเล่นละครเป็นสุภาพบุรุษเกินเพื่อปกป้องคนที่เรารัก จุดประสงค์ให้อีกฝ่ายประทับใจตน
แต่......................................สุดท้ายสิ่งที่เห็นเป็นเพียงการเล่นละคร

เล่นละครทั้งชีวิตจึงไม่รู้ว่าอะไรจริงอะไรลวง ฉะนั้นเบื้องหน้าพวกนี้จะทำตัวเป็นลูกผู้ชายแต่เบื้องหลังคอยประจบคอยเลีย(?)นาย ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการหรือรักษาฐานของตนไว้

คุณเคยสงสัยไหม ทำไมทำดีกับคนอื่นไม่ขึ้น?
คนบางคนชอบสร้างเรื่องให้คนอื่นเดือดร้อน ตัวเองแสดงตนเป็นนักบุญคอยช่วยเหลือจากบทละครที่พวกเดียวกันวางไว้ให้ คนพวกนี้เวลามีคนทำดีด้วยจึงคิดว่าคนทำดีกับเราเพราะแกล้งทำหรือสร้างเรื่องขึ้นมาแกล้งตน
ที่คิดอย่างนี้เพราะตัวเองเป็นแบบนี้ จึงเข้าใจว่าคนอื่นต้องเป็นเหมือนตนด้วยเช่นกัน

บางคนเอาความรักเป็นเกมเท่านั้น ยิ่งใครจีบยากยิ่งอยากเอาชนะโดยเฉพาะ "หญิงรักหญิง"

ผู้หญิงบางคนไม่เคยผจญโลกภายนอกอยู่แต่ในเกราะ จึงไม่รู้ว่าผู้ชายบางคนถูกสอนแต่เรื่องเพศว่าทำอย่างไรจึงสามารถจับคนรวยได้ แทนที่สอนเรื่องการยืนด้วยลำแข็งของตัวเองว่าต้องทำอย่างไร

บางที่ไม่ได้สอนเรื่องสุภาพบุรุษที่เกิดจากใจอย่างแท้จริง แต่สอนแปลกๆเช่น
ถ้าทอมเป็นดังชายมาดแมน นั่นจึงตรงคอนเซพท์(concept)ของผู้ชาย(ปัญญาอ่อน)ที่ว่า "ชายได้ชายคือชายเหนือชาย"

บางที่สร้างขบวนการให้หญิงมีเงินเป็นทอมให้ได้ โตขึ้นมาจะได้มีลูกผู้ชายเล่นเกมจับทอมมาเป็นเมีย อันเป็นความภาคภูมิใจที่ทำให้ทอมเปลี่ยนใจ(แถมเงินด้วย)

ขบวนการแมนโมเดลจึงเริ่มปฏิบัติการเพื่อผู้หญิง(ทอม)แล้ววันนี้
"แมนโมเดล มีเรา มีเธอ"


ที่มาตัวอารมณ์ :  http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=shortfilms
--------------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr หรือ http://board.dmisc.com/talktome และ http://my.dek-d.com/madeinthailand เหมือนกันหมดครับ
---------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ

ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น

แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ

ผมจะไม่ฆ่าตัวตายและชีวิตผมไม่ชอบแช่งใคร เพราะมีคนเคยสอนว่าไม่ดี แต่วันนี้ผมขอสาปแช่งว่า ผู้ใดที่กระทำให้ นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ เป็นผู้ที่ลำบากกายหรือลำบากใจอย่างปัจจุบันนี้ ในทางตรงหรือทางอ้อม หรือ เบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง โดยมีเจตนาหรือไม่มีเจตนาแต่รู้ตัวก็ตาม โดยไม่รับผิดชอบหรือวางเฉยและไม่บอกกล่าวให้นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ได้รับทราบตลอดไปผมขอให้ผู้นั้นทั้งตระกูลพินาศและขอให้ธนาคารไทยพาณิชย์พินาศด้วยเช่นกัน

* ผมเปิดให้แสดงความคิดเห็นได้ครับ แต่อย่าลงรูปนะครับเพราะจะทำให้การดึงข้อมูลช้าได้