| ||
| หลายเสียงสะท้อนแล้วว่าโกง |
| ||
แต่งและเขียนเรื่องโดย เซบาสเตียน
1 สิงหาคม 2550
เรื่องนี้เป็นจินตการของผู้แต่งเท่านั้น หากชื่อบุคคล สถานที่หรือเหตุการณ์ตรงกับใคร ทางผู้จัดทำ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
นักเรียนสายอาชีพของโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง กำลังฟังอาจารย์วิทยาสอนวิชาตกแต่งภาพ
"เป็นไงทำได้ไหม ถ้าเราทำแบบนี้จะได้ภาพที่กลมกลืนมากขึ้น ดูภาพไม่ลอยขึ้นมาเหมือนตัดต่อ สิ่งสำคัญคืออย่าลืมเรื่องพื้นฐานของระยะวัตถุเช่นระยะใกล้วัตถุจะใหญ่ขึ้นและระยะไกลวัตถุเล็กลงด้วยนะครับ มีใครทำไม่ได้บ้าง" อาจารย์กวาดสายตามองลูกศิษย์
ทุกคนก้มหน้าก้มตาทำอย่างขะมักเขม้น
"..'จารย์ขา ..'จารย์ขา สอนแบบนี้ได้หรือเปล่าอยากทำได้บ้างค่ะ"
"เอาอีกแล้ว เอาอีกแล้วนายหนุ่ม ครูบอกเธอกี่ครั้งแล้วอย่าแกล้งรุ่นน้องแบบนี้ ชอบเข้ามาป่วนอยู่เรื่อยเลย"
"นักเรียน เดี๋ยวพวกเธอได้เรียนเหมือนกันตอนนี้เรียนตามขั้นตอนก่อนนะ"
"ไม่เอาค่ะครู หนูอยากทำได้แบบนี้บ้างค่ะ" รัชนีไม่ยอมเพราะรุ่นพี่ทำออกมาได้อย่างสวยงาม เธอเห็นรุ่นพี่ทำแบบนี้จึงอยากทำบ้าง
เพื่อนในห้องมุ่งดูรุ่นพี่ทำภาพออกมาได้อย่างงดงาม นักเรียนในชั้นต่างอยากทำแบบนี้บ้างโวยวายกันใหญ่ขอร้องให้รุ่นพี่ช่วยสอนแต่รุ่นพี่ไม่ยอมสอน สุดท้ายนักเรียนมาเร้าอาจารย์แทน
นักเรียนทุกคนในห้องดีใจที่อาจารย์ยอมสอน นินทารุ่นพี่กันใหญ่ชอบมาทำให้อยากแล้วจากไป รัชนีและเพื่อนๆได้ทำภาพสมใจอยากแถมชมอาจารย์ที่ไม่หวงความรู้เหมือนรุ่นพี่บางคน
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องเรียนนั้นมีเด็กนักเรียนคนหนึ่งมองอย่างไม่ละสายตา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"อาจารย์ขาาาาา หนูไม่มีหัวทางศิลป์ค่ะ ทำอย่างไรดีค่ะ"
"ดูผลงานที่เธอส่งมาครูว่าจินตนาการเธอดีมาก แต่ต้องรู้จักฝึกฝนบ่อยๆแล้วฝีมือจะดีขึ้นเอง ครั้งแรกครูทำยังทำได้ไม่ดีเท่าเธอเลยนะ" อาจารย์วิทยาให้กำลังใจ "ที่สำคัญอย่าให้เพื่อนทำงานให้หรือก๊อบปี้ที่อื่นมาส่งอาจารย์อย่างเด็ดขาด"
วาลิการมองหน้าอาจารย์เธอยิ้มให้อาจารย์
อาจารย์วิทยาเข้าใจที่เธอพูด ที่นี้เป็นโรงเรียนขึ้นชื่อว่าคนมีฐานะมาเรียน อาจารย์วิทยาเคยเจอเรื่องแบบนี้ไม่บ่อยแต่พอรู้ทัน
วาลิการรู้แล้วว่าความหมายของอาจารย์คืออะไร นี้สินะที่เราเรียกอาจารย์ได้อย่างสนิทใจเงินไม่สามารถซื้อทุกอย่างได้ วาลิการมองอาจารย์ผิดไป อาจารย์เป็นคนแรกที่เงินซื้อไม่ได้ ที่เธอรู้จักใช้เงินกับเรื่องแบบนี้เพราะพื้นเพครอบครัวเธอ ชอบสอนให้เธอเอาเงินนำทุกอย่างในการแก้ปัญหาชีวิต แม้ว่าเธอจะได้บทเรียนนี้จากอาจารย์วิทยาอย่างไร วาลิการยังไม่ทิ้งนิสัยเดิมคือใช้เงินแก้ปัญหาเพื่อรักษาประวัติเธอ
ในที่สุด เธอจ้างเพื่อนทำงานให้สำหรับเธอเงินซื้อได้ทุกอย่าง.....
"โดยความคิดเห็นส่วนตัว อาจจะเป็นการโปรโมททางอ้อมของผู้จัดบางคนที่อยากสร้างกระแสให้ดาราของตนเองก็ได้ หรือบางทีผู้ปล่อยข่าวเป็นผู้ทำเองเพราะอยากขายข่าวเพื่อเพิ่มยอดขายมากกว่าครับ" อาจารย์สรุปประเด็นนี้ให้พิธีกรและผู้ชมทางบ้านฟัง
"ต้องขอขอบคุณอาจารย์มากครับสมแล้วที่เป็นอาจารย์ให้กับลูกศิษย์คนดังในวงการมากมายอาทิเช่นผู้กำกับมีชัย นักแสดงก้องประเทศ ตอนนี้มีผลงานเจิดจรัสที่ท่านผู้ชมกำลังชมตัวอย่างในขณะนี้" พิธีกรทำการบ้านมาดีและต้องการชมอาจารย์ที่มีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่ววงการ มีผลงานคุณภาพคับแก้วอย่างมากมาย
"คุณเปโช เดอแตมป์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกคนนั้นเหรอครับ ผมได้ข่าวว่าภาพวาดของท่านราคาแพงติดอันดับโลก แถมมีคนจองก่อนวาดเสียด้วยซ้ำ ไม่แน่นะครับ ผมอาจจะจองภาพวาดของอาจารย์บ้างก็ได้" พิธีกรพูดคุยอย่างเป็นกันเอง
"ระดับผมไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ เอาเป็นว่ามีคนดูภาพผมแล้วชื่นชอบอย่างจริงใจแค่นั้นก็พอ ว่าแต่.....คุณให้ราคาจองเท่าไร" อาจารย์รับมุขพิธีกร
พิธีกรเห็นมุขอาจารย์ที่พูดนอกบทแบบไม่มีเตี๊ยมรู้สึกชอบอาจารย์เป็นการส่วนตัว ส่วนผู้ชมทางบ้านเวลาดูบทสัมภาษณ์รู้สึกชอบเพราะดูเป็นธรรมชาติมาก
ขณะที่รายการกำลังออกอากาศอยู่นั้น ภาพในรายการปรากฎอยู่ในดวงตาอันใสของหญิงสาวผู้หนึ่ง เธอผู้นี้มีประวัติการศึกษาดี ประวัติชีวิตไม่มีด่างพร้อย ประวัติการทำงานของเธอ
ภาพแห่งความทรงจำได้ย้อนเข้ามาหาเธอ วันวารในวันนั้นเป็นวันที่เธอยังเด็กเป็นวันที่เธอกำลังเรียนรู้ถึงชีวิตในวันข้างหน้า ในวันนั้นเธอเป็นเด็กนักเรียนที่ชอบแกล้งเพื่อน เปิดกระโปรงเพื่อนเล่น ดึงสายยกทรงเพื่อนเล่นบ้าง นึกแล้วรู้สึกขำชีวิตตัวเองในวัยไร้เดียงสา
"คุณวาลิการค่ะ ช่วยหมุนตัวให้พี่ดูหน่อยค่ะ" "ขอโทษค่ะใจลอยไปหน่อย เมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะคะ" วาลิการตกใจกับเสียงที่เรียกเธอ "ขอโทษค่ะ ช่วยหมุนตัวให้พี่ดูนิดหนึ่งจะได้รู้ว่าชุดนี้เหมาะกับคุณวาลิการไหม"
ช่างเสื้อจับตัวเธอหมุนไปมาอย่างช้าๆ ชุดสีขาวที่แสดงความบริสุทธิ์ ชายกระโปรงที่บานอย่างสวยงาม ทักทอด้วยลายลูกไม้ที่บรรจงเย็บอย่างประณีต วาลิการกำลังย่างเข้าวันที่หญิงสาวอยากจะมีสักครั้งหนึ่งในชีวิต เธอมีหมายกำหนดแต่งงานในอีกสามเดือนข้างหน้า
"ต๊ายยยยยเธอ ถ้าฉันมีรูปภาพของอาจารย์วิทยาสักรูป คงดีไม่น้อยเนอะขายได้หลายแสนแน่" ช่างแต่งหน้าดูทีวีที่เปิดอยู่ในร้าน "อย่างหล่อน..ทำงานงกๆเก็บเงินไว้เลี้ยงผู้ชายเถอะย่ะ" ช่างเสื้อพูดไปพร้อมจับตัววาลิการหมุนไปมา
วาลิการเป็นคนไม่ถือสาเรื่องแบบนี้เธอมาที่นี่บ่อยและพอรู้ว่าพวกที่นี้พูดคุยกันอย่างไร
"ตัวจริงเป็นแบบนี้ค่ะ พูดจาแบบนี้ตัวแกไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจริงๆ" วาลิการพูดแทรกเข้ามาเพราะเธอชอบเม้าส์เหมือนกัน
"คุณวาลิการขาาาา รู้จักอาจารย์ได้ไงค่ะ "
"ภูมิใจเสนอค่ะ ภูมิใจเสนอ แกเคยเป็นอาจารย์สอนวาลิการสมัยเรียนค่ะ" ----------- บทสรุป ------------- คนทุกคนย่อมอยากเป็นที่รักและอยากให้ทุกคนรักเรา แต่การสร้างสถานการณ์เพื่อสร้างให้ผู้อื่นมาชอบเราเป็นเรื่องที่ถูกต้องหรือไม่
นักศึกษาบางคนเข้ามาเรียนหนังสือเพราะต้องการสร้างประวัติ นักศึกษาพวกนี้จะเลือกเรียนเฉพาะสถานศึกษาที่ดัง บางทีเลือกเรียนเฉพาะอาจารย์ที่มีชื่อเสียง ทุกอย่างที่ต้องทำแบบนี้เพราะต้องการสร้างประวัติ
อย่าว่าแต่นักศึกษาเลยสถานศึกษาบางแห่งก็ชอบสร้างประวัติ ยินดียอมขายจรรยาบรรณเพื่อให้บุคคลที่มีชื่อเสียงเข้ามาเรียนเพราะรู้ว่าสามารถเอาไปคุยได้ว่ามีบุคคลสำคัญจบจากที่นี้ โดยนักศึกษาที่มีชื่อเสียงก็รู้ตัวแต่ยอมแลกด้วยการขอจบเกรดสูงๆ
สังเกตพวกสร้างประวัติ จะชอบคุยว่าตนเองเคยเป็นอาจารย์ให้กับลูกศิษย์ที่มีชื่อในสังคม นักศึกษาบางคนเข้ามาเรียนเพื่อเอาไปคุยว่าเคยเรียนกับอาจารย์ที่มีชื่อเช่นกัน แต่จริงๆแล้วอาจารย์บางคนจบมาแบบไม่มีความรู้อะไรมากมาย ลองสังเกตอย่างง่ายๆอาจารย์ชอบอ่านตามหนังสือหรือตามสไลด์ที่เตรียมไว้เวลานักศึกษาถามมักตอบไม่ได้ อันนั้นยังไม่แปลกเท่าไร แต่บางคนขู่นักศึกษาหาว่าหักหน้าอาจารย์ บางคนยิ่งกว่านั้นถ้าให้นักศึกษาพูดนอกทฤษฎีจะว่ากล่าวกับนักศึกษาว่า
ผมจึงไม่แปลกใจเลยว่าอาจารย์หรือหมอบางคนยอมโฆษณาสินค้าบางอย่างที่ไม่เหมาะสมกับอาชีพที่ตนเองยืนอยู่ ปัจจุบันจึงเป็นธุรกิจไปหมดเพราะคำว่าเงินเพียงคำเดียว เราจึงเห็นสถานศึกษารับนักศึกษาเยอะๆอาจารย์เอาแต่สอนโดยอ่านตามหนังสือ โดยมีนักศึกษานั่งมองหน้าอาจารย์ เวลาออกข้อสอบอาจารย์ออกอย่างง่ายๆแถมมีบางคนยอมขายข้อสอบให้นักศึกษาก็มี
คนบางคนเข้ามาเรียนเพื่อสร้างประวัติเท่านั้น ประวัติพวกนี้ไม่มีอะไรมากเช่น
สิ่งที่กล่าวมาทุกอย่างจึงเป็นการแลกเปลี่ยนแบบหมูไปไก่มาระหว่างอาจารย์กับนักศึกษา โดยยึดถือหลักธุรกิจแบบ WiN wIN
ในเรื่องนี้วาลิการซื้ออาจารย์ไม่ได้เพราะมูลค่าของเธอยังไม่พอที่อาจารย์ยอมแลกด้วย และที่เธอชอบพูดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่างนั้นเพราะสังคมที่พวกเขาเจอเงินซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ
--------------------------------------------------------------------------
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่ ผมจะไม่ฆ่าตัวตายและชีวิตผมไม่ชอบแช่งใคร เพราะมีคนเคยสอนว่าไม่ดี แต่วันนี้ผมขอสาปแช่งว่า ผู้ใดที่กระทำให้ นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ เป็นผู้ที่ลำบากกายหรือลำบากใจอย่างปัจจุบันนี้ ในทางตรงหรือทางอ้อม หรือ เบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง โดยมีเจตนาหรือไม่มีเจตนาแต่รู้ตัวก็ตาม โดยไม่รับผิดชอบหรือวางเฉยและไม่บอกกล่าวให้นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ได้รับทราบตลอดไปผมขอให้ผู้นั้นทั้งตระกูลพินาศและขอให้ธนาคารไทยพาณิชย์พินาศด้วยเช่นกัน
* ผมเปิดให้แสดงความคิดเห็นได้ครับ แต่อย่าลงรูปนะครับเพราะจะทำให้การดึงข้อมูลช้าได้ | ||
| Post Comment |
| Entry 2 of 24 |
| Last Page | Next Page |